قال : طعن هشتم : آنكه عمر . . . حصه أهل بيت از خمس كه به نص قرآني ثابت است - قوله تعالى : ( وَاعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْء فَأَنَّ لِلّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبى وَالْيَتامى وَالْمَساكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ ) ( 1 ) - به ايشان نداد ، پس خلاف حكم قرآن نمود . جواب آنكه : اين طعن پيش مذهب اماميه درست نمىشود ; زيرا كه نزد ايشان اين آية براي مصرف خمس است نه براي استحقاق ، پس اگر امامِ وقت را صواب ديد چنان افتد كه يك فرقه را خاص كند - از اين چهار فرقه كه در قرآن مجيد مذكورند - روا باشد ، وهمين است مذهب جمعى از اماميه ، چنانچه أبو القاسم صاحب " شرائع الاحكام " - كه ملقب است به ( محقق ) نزد اماميه - وغير أو از علماى ايشان به اين معنا تصريح كرده‌اند ، وبر اين مذهب سندى نيز از أئمة روايت مىكنند ، پس اگر يك دو سال عمر به ذوى القربى چيزى از خمس نداده باشد ، بنابر استغناى ايشان از مال خمس ،

--> 1 . الأنفال ( 8 ) : 41 .